Er is geen reguliere weLOVEweFUNK editie in april, maar we gaan wel plaatjes opzetten op het plein bij Area51 / Ketelhuis / Klokgebouw op de koninginnemiddag. Dat doen we samen met de Freeloaders van Frantic Friday, zij verzorgen de punk en andere rauwe tunes. Later die avond wordt er hip hop gedraaid, dus ben erbij want het belooft een afwisselende dag te worden! Je kunt al vanaf 10:00 des ochtends terecht voor wat funky junky music. Ook voor eten wordt gezorgd: het Tijdelijke Restaurant serveert je met van alles heerlijks! Hiphop starts at 17:00.

DETAIL: de koninginnemarkt loopt vanaf het centrum over de Mathildelaan in de richting van Strijp-S. Dus of je het nu wil of niet, je komt zowiezo onze kant op! Gewoon de goeie muziek volgen

9 maart gaat het weer los in de Area51! Kijken of we het succes van de vorige editie kunnen overtreffen. We hebben zoals altijd een speciale gast DJ, we verklappen nog even niet wie!

Onze speciale gast op 27 januari, Jay Cee Corp!, bepaalt al sinds 1974 de muziek op menig feestje. Hij is gegroeid van club en glam disco, naar funk en boppin’ oldies zoals hij het zelf graag noemt. Zijn collectief Club Cliché is een samenwerkingsverband van 10 DJ’s in verschillende stijlen en bestaat al sinds de jaren 90. Jay heeft ook wekelijks een eigen radioshow. Tune in! Lees hieronder meer over de man en de mythe.

Vertel iets over jezelf.

In 1973 begon ik te draaien op kleine prive feestjes voor vrienden en familie, met club disco en oldies. In 1977 was ik het gemis van lokale clubfeesten zat en begon ik Disco Dance parties, samen met vriendinnen Marcella en Adri. Samen organiseerden we het eerste disco feest in Den Bosch, samen met een gast genaamd Mike als barman. Hier draaiden we glam disco en oldies. In 1979 begonnen we samen met DJ Fred Remeeus te draaien op de Southern Party Peoples feestjes. Samen en apart organiseerden we heel wat feesten in en rond Breda en Den Bosch.

In 1981 kwam DJ Greenaway erbij als specialist in New Wave. Het eerste feestje dat we deden was in de lounge van cafe Boulevard. Samen deden we ook een paar Nouvelle Vague, Disco en Oldies parties. Destijds noemden ze ons de Jay Cee Corporation!, en we waren berucht voor onze Blitzz Wave en dansbare tunes. In 1984 begonnen DJ Greenaway en ik in de Polly Magou in Nuland, waar we een flinke hand hadden in de feesten die daar werden georganiseerd. In 1986 hielden we daarmee op vanwege muzikale meningsverschillen.

Vetste flyer ooit. Uit 1979!

In 1988 vroeg DJ Mike Kievits me om een adviesrol op me te nemen bij een feest dat hij van plan was te geven in de W2 in Den Bosch. Op deze ‘Boom Party’ draaiden hij en DJ Funkadalex het eerste housefeest , wat tot begin jaren 90 een terugkerend fenomeen is geworden. Het was er bijna van gekomen dat Jay Cee bij deze twee heren zich had aangesloten, ware het niet dat hij toch een andere weg op wilde. Dit was het begin van Club Cliche, wat hij samen met Andre Noorda, Mike Kievits, Michel Houben, Maurits en Johan begon. Samen met makker Marius Kuilenberg vormden zij een tijdelijk collectief genaamd A Central House Manifestation om het succes te vieren van de eerste house 12”van Duketowns House Jet Set genaamd “Major Malfunction Gives You Central House” op Djax records. Verder speelde ik een bijrol bij een een paar feesten die we organiseerden begin tot midden jaren 90 zoals de Moon Boat Parties in Waalwijk samen met de Soho Connection en meer.

Tegenwoordig draai ik naast de DJ’s van Club Cliche zoals V-Tone (reggae) ook regelmatig met de DJ’s van Three Towers Soul Club in Tilburg, Jan, Yob, T-One en Mr. Sunshine, zoals op Endless Memories laatst in de Dynamo. Ik ben afgelopen jaren ook in Rotterdam en Hamburg achter de draaitafels te vinden geweest.

Velen van onze lezers zullen zich afvragen wat de muziekstijl Popcorn is. Kun je dat uitleggen?

Daarvoor verwijs ik naar een verhaal op de site Oldies Research Center. Beter dan dat kan ik het niet uitleggen!

“The Popcorn Golden Gate, The Champou, The Gnoumfy, Boum Boum en de Viertap… Namen van Vlaamse discotheken die klinken als klokken in de oren van oldies-liefhebbers. Grondleggers ook van een uniek muziekgenre, dat vooral in de jaren zeventig en tachtig furore maakte en duizenden enthousiaste fans naar de dansvloer lokte.

Hoewel nog enkele discotheken koppig full time oldies blijven serveren, lijkt het genre inmiddels over zijn hoogtepunt heen. Maar “speciaal popcorn-nights” en oldies-fuiven blijven de grote massa aantrekken. Dan is het weer “popcorn time”, want… ooit even geproefd van het ritme, laat het je niet meer los!”

Check hier een interessante minidocu over het fenomeen popcorn. Mooi om te zien dat deze stroming is vernoemd naar “Mother Popcorn” van James Brown.

Wat is je favoriete top 10 all time favorite songs EVER?
1. Diane Coleman-He is the Only Boy for me
2. Errol Garner-Afinidad
3. Lena Calhoun & The Emotions-Been Looking Your Way
4. Jerry Butler- Find Another Girl
5. Smokey Robinson- If Your Mother Only Knew
6. Martha Reeves & The Vandellas- There He Is at my Door
7. Hal Miller & The Rays- Love Another Girl
8. Alan David-Aware Of Love
9. Giny Arnell- He is my little Devil
10. Peter Wynne – I`m a Fool to Want You

En welke 5 albums?
1. The Selecter – Celebrate the Bullit.
2. The Latin Souls – Tiger Boogaloo
3. De rest hangt af van mijn stemming

Nog nieuwe ontdekkingen gedaan lately?

Yeps gonna play them Januari 27.

Je vinyl verkopen of nooit meer naar de kapper?

Mijn broer is kapper dus dat geldt niet!

Le Pêcheur de Perles is een man met een hoop liefde voor de funk. En meer. Lees hier een interview met de man! En pay attention kids, hij dropt namen. Wij van weLOVEweFUNK kunnen niet wachten tot 9 december!!

Hoe is de scene in Groningen momenteel? DJ-teams, bands, zalen die cool zijn…name it.
In Nijmegen (waar ik studeerde) was er al aardig wat te funken dankzij Funk-A-Flex. We hadden aardig wat toffe feestjes. In Groningen gaan de jongens van Pushin Wood die de Bambeats feestjes organiseren in Simplon nog een stapje verder. Goede vaak internationale gastdj’s, zo’n 150 man aan publiek en er wordt HARD gedanst! Hands down het leukste funkfeestje waar ik tot nu toe geweest ben. Ja, leuker dan Wicked Jazz en zelfs beter dan Supernatural. Het helpt ook dat we met Erik Visser -de programmeur van Simplon- iemand hebben die de funkontwikkelingen aardig goed in de gaten houdt. Kortom, het is hier een funk Mekka. Als het om bandjes gaat is er nog ruimte voor groei, maar een aantal zijn goed op weg. Tweed & Sneakers bijvoorbeeld speelt toffe Boogaloo. In Nederland is Soulclap uit Zwolle het noemen waard. Naar mijn weten de grootste Funkcrew in Nederland. En de Rundfunk jongens van de Echte Boter avonden in Delft weten ook wat een feestje is.

Kun je iets zeggen over hoe je in de soul/jazz/funk/latin terecht bent gekomen?
Als broekie van elf luisterde ik ‘s nachts zo veel mogelijk naar de VPRO op de radio. Onder de dekens, zodat mijn ouders het niet hoorde, met de hand op de record knop. Die zelf gecompileerde cassettebandjes koesterde ik. Dat hield ik een paar jaar vol, maar toen ik een jaar of vijftien was wilde ik graag muziek kopen, ik was klaar met die cassettebandjes. De enige manier om veel muziek te luisteren was door op rommelmarkten platen te kopen. Voor een paar kwartjes kwam ik een heel eind. Als kleine Timmy Digalot deed ik niet veel meer dan platenbakken afstruinen. In die tijd zocht ik naar de Kinks, de Doors en Zappa. Als vrijwilliger bij de Effenaar raakte mijn muzikale ontwikkeling in een stroomversnelling. Aïda, Loes Lee, Peter Maneater maar vooral Robob. Ook het grote aantal kraakfeestjes van de Zodiak Commune waren erg tof. Volgens mij was het Robob die Watermelon Man van de Headhunters draaide. Dat overtrof voor mij alles dat ik tot dan toe gehoord had, maar het duurde nog een paar jaar voordat ik dat geluid wist te plaatsen. Dat betekent een lange lijst aan miskopen bij voormalige platenuitleen Keereweerom. Inmiddels kon ik van mijn krantenwijkje ook wat cd’s kopen. De Blue Break Beats verzamelaars en The Breaks van DJ Pogo heb ik toen helemaal stuk gedraaid. De Headz compilaties op Mo’wax met bijvoorbeeld DJ Krush waren ook fantastisch. Vreemd genoeg heeft Hip Hop me al die tijd nooit echt veel gedaan, terwijl veel van die verzamelaars uitkwamen omdat iedereen wilde weten waar zijn favoriete producer die samples vandaan gehaald had. Het kratgraven was al die tijd nooit gestopt, maar ik was in de veronderstelling dat ik die originele platen toch nooit zou vinden. Als ik ze al vond kon ik ze vaak niet betalen. Toen ik in Brussel woonde is in 2003 het grote keerpunt gekomen. Daar ontmoette ik Thierry Steady Go en Souligan. Deze gasten waren alletwee al meer dan 20 jaar bezig met het verzamelen van deepfunk, northern soul en mod. Ik weet nog dat ik mijn ogen uitkeek toen Thierry een single liet horen van The Highlighters – Funky Sixteen corners. Daar had hij 1500 dollar voor neergelegd. De dag erna heb ik mijn hele collectie platen (zo’n 400 stuks) verkocht om jazz, funk en soul te kunnen kopen.

Waarom draai je met vinyl? Zou je ooit een cd speler of een laptop aanraken?
Natuurlijk kocht ik veel reissues, maar als het kon kocht ik origineel. Mijn eerste ‘grote’ aanschaf was Charles Wright and the Watts 103rd Street Rhythm Band – Express Yourself voor 50 euro. Ik had het gevoel een stukje geschiedenis te kopen. Een plaat van bijna 35 jaar oud, waar anderen voor mij mee uit hun dak zijn gegaan. Bij mijn terugkeer naar Nijmegen waar ik inmiddels studeerde heb ik Arne van Funk-A-Flex leren kennen die ook met het funkvirus besmet was. Hij was en is mijn soulmate. We deelden dezelfde obsessie en staken daar al onze vrije tijd in. Boutique Shopping en Cratediggen gingen hand in hand, maar de grote kick was om een heftig plaatje uit de eurobakken te vissen. Soms lukte dat. Onze white whale was ‘De Vijf van de Vierdaagse’ waar fantastische downtempo jazzfunk op te vinden is. Nu, 8 jaar later heb ik deze plaat eindelijk te pakken. Die kick, om een obscure plaat te vinden en die aan elkaar te laten horen, was groot. Het voelde als een ontdekkingsreis. Een cd kopen geeft datzelfde gevoel zeker niet, nog afgezien van het feit dat -zeker toen- veel jazz en soul eenvoudigweg niet op cd te krijgen was. Draaien op cd voelt ook een beetje als valsspelen. Eigenlijk geldt hetzelfde voor het kopen van reissues. Het hielp ook dat we in Nijmegen Rob en Elly van het Vinylarchief hebben.Zij beschikken over een schat aan kennis en goedgevulde platenbakken. Ik weet nog dat ik bij ze thuiskwam voor een interview op de 3 voor 12 website…ze hebben een privécollectie van 70.000 platen! In een klein rijtjeshuis! Rob heeft bij het bouwen van de platenkasten moeten berekenen of de vloer het gewicht van de platen wel aankon. Zonder twijfel de diepste platencollectie die ik ooit gezien heb. Zij zijn hardcore puristen als het om originele persingen gaat en dat heb ik een beetje van ze meegekregen.

Wat is je vetste gig geweest waar je hebt gedraaid? En waarom?
Zonder twijfel de eerste keer draaien bij Funk-A-Flex. Afgezien van de kleine feestjes die ik zelf al georganiseerd had was dit de eerste serieuze gig voor me. Ik had zo veel muziek die anderen ook moesten leren kennen. Wat was ik blij toen ik 80 man los zag gaan op mijn plaatjes! De hele avond had ik een grote grijns op mijn gezicht. In die tijd waren we nog van de deepfunk. Dankzij deze feestjes hebben we Jazzman Gerald waarschijnlijk heel blij gemaakt. Al zijn reissues op 7 inch werden geluisterd, en een groot deel werd aangeschaft. Oliver van Melting Pot Music werd ook goed in de gaten gehouden. Hem had ik ontmoet in Brussel en zijn passie ging ver. Op zijn label bracht hij onder andere de eerste singles van de Lefties Soul Connection uit. Van Daptone Records met de Sugarman Three, Lee Fields en Sharon Jones werd ook veel gedraaid. In funkland had iedereen die plaatjes, dus je deed je best om je set te verrijken met je eigen vondsten. Daar slaag ik nu veel beter in. Dat maakt het draaien iedere keer weer tof!

Heb je ook een slechte ervaring met draaien ergens?
Mjah. Arne en ik draaiden bij de opening van een zaal in Nijmegen. We gingen goed, de zaal vond het lekker. Maar een dronken chagrijn kwam me vertellen dat hij het maar herrie vond. Of we niet wat muziek uit de 60s en 70s konden draaien? Toen ik hem vertelde dat we haast niets anders draaiden dan muziek uit de 60s en 70s werd hij pas echt pissig. Hij trok mijn koptelefoon van mijn hoofd en smeet die op de grond. Hij is scheldend weggegaan. Later bleek dat dit de bedrijfsleider was

Hoeveel platen en singles heb je?
Zo’n 600 lp’s en 100 singles. Er gaat meer uit dan er bijkomt, less is more. Wat ik heb staan is wel zo goed als all killer, no filler. Toch: zoals ik eerder zei ben ik niet zo dol op reissues. En die heb ik nog aardig wat. Het kost behoorlijk wat inspanning, maar ik ben vooral bezig met upgraden -de reissues vervangen door originelen. Dat maakt me eigenlijk een first class record nerd! Verder is het steeds lastiger om te vinden wat ik zoek. Deze zomer in New York heb ik nog aardig wat kunnen vinden, maar in een doorsnee platenzaak is eigenlijk niet meer zo veel te halen. Toch heb ik liever veel geduld om uiteindelijk voor iets te veel geld wat in een platenzaak te kopen, dan iets op Ebay aanschaffen. Geen E-diggin voor mij, liever support ik lokale platenzaken: de Swingmaster in Groningen is het adres in Nederland voor goede jazz. Jules Deelder is er meerdere keren speciaal voor naar Groningen gekomen. Helaas zal het vrees ik niet meer lang duren voordat de Swingmaster zijn deuren sluit. Het is zonde om te zien dat dit soort zaken het hoofd niet meer boven water kunnen houden. Bij de Swingmaster kreeg ik bij binnenkomst een glas wijn of goede kop koffie. Er zaten altijd wat oude mannetjes sigaren te roken, waarbij heftig gediscussieerd werd over opnamen en labels. Voor goede funk en soul moet je in Groningen bij de Klinkhamer zijn. Achterin deze zeer goede tweedehands winkel kun je behalve veel mooi keramiek platen scoren. Michel, een van de eigenaren, heeft een platenmuur om bij te kwijlen. Bovendien weet hij erg veel over Europese jazz. Verder mag ik de Magic Buzz niet vergeten, waar ik niet alleen voor de platen, maar ook voor een goed gesprek met eigenaar Bertus kom. Buiten Groningen zijn het eerdergenoemde Vinylarchief in Nijmegen het noemen waard, en natuurlijk Waxwell Records in Amsterdam. Taco van Waxwell gaat de plaatjes zelf in de VS halen, dus daar kun je titels vinden die je nergens anders in Nederland te pakken krijgt.

Wat is je top vijf van het moment?
1 Nico Gomez and his Afro Percussion Inc – Ritual (Omega). Deze plaat is een holy grail die iedere serieuze verzamelaar van latin-funk in zijn kast moet hebben. Probleem is dat hij niet te vinden is…alhoewel de plaat inmiddels heruitgegeven is. Hier staat een nummer op dat New Cool Collective big band ook in hun set heeft, Lupita. Die plaat gaat nu altijd mee. Als ik ergens draai komt Lupita zeker voorbij! voor het geval je nu denkt dat je alles van Nico Gomez mee kan nemen: niet doen!
2 Serge Gainsbourg – Histoire de Melody Nelson (Philips) Mijn vrouw heb ik leren kennen tijdens de studie Frans die we tegelijkertijd begonnen. Gainsbourg was ook toen al cultfiguur nummer 1. Deze plaat heb ik dan ook al enige jaren, maar na lezing van een artikel in de Volkskrant over een nieuwe cd-uitgave heb ik ‘m maar weer eens uit de kast getrokken. Met dank aan de trippy arrangementen van Jean-Claude Vannier.
3 Los Pekenikes – Musicos (Hispavox) Michel van de Klinkhamer kwam hiermee. Vooral het nummer Tabasco is DIK. Spaanse funk met dwarsfluit, naar het schijnt gebruikt door Cut Chemist. Deze gaat 9 december zeker mee!
4 Carver High School – Dealin’ with it (Challenger Records/Private Press) Een paar jaar geleden ging ik in Nijmegen naar People Under The Stairs in Doornroosje. Daar kocht ik een mix-cd van Thes One, getiteld Mustache Soul. Deze mix bestaat uit “Private Press and Demo Soul Music from 1975-1985. It is commonly characterized by strong drum machine and synth presence and an earnest bedroom production quality.” Hedendaagse equivalenten zijn moelijk te vinden, maar denk aan Dam Funk en James Pants. Op deze mix staat een nummer van Carver High School, ‘Do you have it all together?’. Deze High School bracht de plaat uit omdat “Problems that are common to our school are common to most schools. [...] students of Carver Area High conceived the idea of communicating to other teenagers, through music, our concern for these problems which seem to dominate the lives of so many of our friends.” Het resultaat? Proto rap over kale synths met thema’s tienerzwangerschap, drank en drugs. Tot mijn verbazing zag ik deze plaat een paar jaar later bij Waxwell in Amsterdam.
5 Muddy Waters – Electric Mud (Cadet Concept) Ook deze plaat heb ik al een paar jaar in de kast, maar kwam ‘m laatst weer tegen. Deze plaat staat hier nu bijna dagelijks op. Bluesy funk, raw as hell. Bij de plaat zit een boekje met foto’s van Muddy bij de kapper!

En een top vijf voor dat onbewoonde eiland?
Het grootste gedeelte is luistermuziek, geen clubbangers.
1 Lyman Woodard Organization – Saturday Night Special (Strata East) In de jaren 70 waren er aardig wat Afro-Amerikanen die jazz maakten waar de grote labels niets van wilden weten. De enige oplossing was om deze muziek zelf uit te brengen. Enkele voorbeelden van deze relatief kleine labels -die worstelden met financiering, promotie en distributie- zijn Black Jazz in Oakland, Tribe in Detroit, Nessa in Chicago en Strata East uit New York. De Lyman Woodard Organization is een van de hoogtepunten uit de Strata East catalogus. Deze plaat heeft heel erg lang op mijn wishlist gestaan. Afgelopen zomer vond ik deze plaat in New York. Bij Academy Records hing de plaat aan de muur voor 175 dollar. Academy heeft verschillende vestigingen en deze hing bij een vestiging die gespecialiseerd is in klassieke muziek op lp. Ik had een klein stapeltje klassiek op lp uit Nederland meegenomen waarvan ik wist dat het obscuur is. Van de 250 dollar store credit die ik daarvoor kreeg kon ik onder andere deze plaat kopen. Alles klopt aan deze plaat. Fantastisch label, prachtige hoes, en waanzinnige jazzfunk. Een absolute aanrader.
2 Mary Lou Williams – Black christ of the Andes (Saba) Saba was een klein Duits label uit Villingen in het Zwarte Woud dat later meer bekend zou krijgen na de naamsverandering als MPS -Musikproduktion Schwarzwald, of ‘Most Perfect Sound’, zoals ze zich voor de internationale markt noemden. Saba/MPS is het eerste onafhankelijke Duitse jazzlabel en naar mijn weten het beste. Deze plaat met autodidacte Mary Lou Williams op piano is jazz en jazzfunk met gospelinvloeden. Hier en daar erg dansbaar en wederom een prachtige hoes. Met dank aan Michel van de Klinkhamer.
3 Art Ensemble of Chicago – Les Stances a Sophie (Nessa) Theme de Yoyo, met de onovertroffen zang van Fontella Bass. Verder een dosis free jazz, die mij door overprikkeling altijd tot rust weet te brengen. The Art Ensemble of Chicago heeft sowieso een discografie om je vingers bij af te likken.
4 Barbara & Ernie – Prelude to… (Cotillion) Folky funk, hier en daar honingzoet maar oh zo mooi. Hier staat geen slecht nummer op. Deze plaat zie ik ook vaak terug op lijstjes van andere dj’s. Eentje voor de zondagochtend. (Inmiddels ook heruitgegeven.)
5 Dit is er eigenlijk niet het interview voor, maar ze moeten toch genoemd worden: Bach en Ryoji Ikeda. Bach luister ik graag met vrouwlief. Ik herinner me een interview met producer Charles Stepney (de man die bijvoorbeeld platen van The New Rotary Connection produceerde…luister naar ‘I am the blackgold of the sun’ en je weet wie ik bedoel) die vertelde dat Bach zijn grootste inspiratiebron was. Ryoji Ikeda maakt experimentele minimale electronica. Hij opende al eens het Holland Festival waar hij mij echt heeft weten te overdonderen, ook met zijn lichtsculpturen.

Nog nieuwe dingen gehoord waar we van moeten weten? Toffe bands / dj’s / labels…
Zoals je aan mijn lijstjes ziet koop ik bijna geen nieuwe dingen of reissues, maar er zijn uitzonderingen. Het Bambeats label bestaat nog niet zo lang, maar ik heb hoge verwachtingen. Planet Monkey – To the city of Green Lights is net uit en die is erg tof. Planet Monkey maakt dubby instrumental hip hop. Blazing downtempo, zeg maar Anticon meets Augustus Pablo. Ik heb gehoord wat de Pushin Wood crew nog op de planken heeft liggen en dat is overweldigend. Georges van Pushin Wood heeft deze zomer de remix contest van Gilles Peterson gewonnen met een nummer dat zo op het Afro Art label gekund zou hebben. Verder zijn ze bezig met cumbia en hoorde ik jams die me aan releases op Moxie en People’s Potential Unlimited deden denken. Verder werd ik -helaas te laat- blij verrast door een verzamelaar met muziek van Pinky Violence -een Japans filmgenre- op het Ethbo label. En over Japan gesproken: Houd die limited edition releases bij. Ze zijn vaak wat prijzig, maar oh zo mooi. Dit is vaak de enige manier om de platen die origineel 1000 dollar doen tegen een min of meer redelijke prijs te pakken te krijgen. Uit Japan komt ook 9DW. Zij maken fusion. Denk aan My Little Pony op LSD met wassende synths. Slick en daarom niet voor iedereen, maar terecht door Wax Poetics in de schijnwerpers gezet.

Na een berg obscure titels rest nog een bekentenis. Het hoeft niet prijzig en onbekend te zijn, soms zie je jaren lang iets over het hoofd. In mijn geval was dat de eerste van Sly & The Family Stone – A whole new thing. Deze plaat hoorde ik een paar maanden geleden pas voor het eerst. Er is kortom nog zoveel moois te vinden, ook bij voor de hand liggende artiesten.
Met andere woorden KEEP DIGGING!

Wat is je volgende gig?
2 december Ruben Hein, Simplon
9 december We Love Funk Eindhoven
16 december Renske Tamianau, Simplon
Een half jaar geleden ben ik vader geworden -ze heet Doortje-, dus ik heb dit jaar de Nieuwjaarsboekingen afgezegd. Deze keer blijf ik liever thuis

Op reis in Californie kwam Don Gio zo’n hoeveelheid funky platen en singles tegen, die kon hij niet laten liggen. Hier een fijne mix van de beste 45s die hij uit de bakken heeft opgegraven.

DOWNLOAD LINK COMING SOON!